آیا می دانید نظر ملاصدرا در مورد زن چیست؟
همواره فلاسفه از ابتدا با طرح نظریات خویش مردم دنیا را بسوی خود دعوت نمودند و این در حالی بود که انبیاء از سوی خداوند مامور این جریان اند و فلاسفه با دارا بودند سه اشکال کلی حق سخن گفتند نداشتند. آن سه مشکل عبارت است از:
1 - عدم احاطه به کل خلقت و اطلاعات اندک
2 - خطا پذیری نوع بشر و نیز آفت پذیری
3 - عدم وجود مجوز از سوی خداوند. و این امور است که اطمینان به سخنان آن را سلب می کند بخصوص در مواردی بسیار خود نیز اعتراف به اشتباه نموده اند.
می توان یکی از اشتباهات فاحش فلاسفه را در باره زن دانست. رسول مقدس اسلام فرمودند زنان را دوست داشته باشید و با آنان مهربانی کنید.
سیره همه انبیاء در ازدواج با زنان بوده است ولی همواره فلاسفه به زنان بی مهری کرده و می کنند.
برخی از ازدواج سر باز می زنند و برخی چون ملاصدرا زنان را جزوه گروه حیوانات می دانند.
آیا کسانی که در این مسائل ساده به خطا می روند لیاقت اظهار نظر در کیهان و حقیقت خلقت دارند؟ برای نمونه ملاصدرا در اسفار در مورد زن نظر تکریمانه ای ندارد و ملا هادی سبزواری هم در تعلیقه خود بر اسفار آن نظر را تاکید می کند. آنچنان که می گوید: و منها تولد الحیوانات المختلفه... بعضها للاکل... و بعضها للرکوب و الزینه... و بعضها للحمل... و بعضها للتجمل و الراحه... و بعضها للنکاح... و بعضها للملابس و البیت و الاثاث. «اسفار اربعه جلد 7 فصل 13 ص 136. مکتبه مصطفوی.» و ملاهادی سبزواری شرح می دهد که : فی ادراجها فی سلک الحیوانات ایماء لطیف الی ان النساء لضعف عقولهن و جمودهن علی ادراک الجزئیات و رغبتهن الی زخارف الدنیا، کدن ان یلتحقن بالحیوانات الصامته حقا و صدقاً، اغلبهن سیرتهن الدواب و لکن کساهن صوره الانسان لئلایشمئز عن صحبتهن و یرغب فی نکاحن و من هنا غلب فی شرعنا المطهر جانب الرجال و سلطهم علیهن فی کثیر من الاحکام کالطلاق و النشوز و ادخال الضرر علی الضرر. «همانجا، حاشیه ملاهادی» نیچه در "جستار سوم" از کتابِ تبارشناسیِ اخلاق از آنچه ضروری زندگانی فیلسوفانه است چنین سخن میگوید: « هر جانوری، از جمله جانورِ فیلسوف، بهغریزه در پیِ شرایطِ درخورِ بهینهای ست که در آن تمامیِ نیرویِ خود را خالی کند و به بالاترین مرزِ احساس قدرت برسد. هر حیوانی بهغریزه و با حسِ بویاییِ ظریفی که دستِ عقل به داماناش نمیرسد، بیزار است از هر مزاحم و مانعی که سرِ راهاش سبز شود و راهِ دستیافت به این بهینه را ببندد یا تواند بست[…]. بدینسان، فیلسوف بیزار است از ازدواج و هرچه که کار را به وسوسههای ازدواج بکشاند؛ زیرا ازدواج مانعیست و مصیبتی برای رسیدنِ او به بهینهیِ خویش. تا به امروز کدام فیلسوفِ بزرگی ازدواج کرده است؟ نه هراکلیتوس، نه افلاطون، نه دکارت، نه اسپینوزا، نه کانت، نه شوپنهاوئر." وی ازدواجِ سقراط را هم از جنسِ "مسخرهبازی"هایِ او و دست انداختنِ دیگران میداند. » جدا این واقعیت غیر قابل انکار است که نظر فلاسفه نسبت به زنان اینگونه است.
منبع :www.maktabvahy.com
