هر حادثه‏ای در جهان طبيعت ، خواه طبيعت بيجان يا طبيعت جاندار ، جنبشی می‏آفريند و موجی گرداگرد خويش به وجود می‏آورد .
بلكه هر حادثه‏ای‏ خود موجی و جنبشی است كه بر سطح اين اقيانوس بيكران نمودار می‏گردد . اين اقيانوس كه ما آن را با نامهای ” جهان ، طبيعت ، گيتی ” و غيره‏ می‏خوانيم و از طول و عرض و عمق آن فقط خدا آگاه است ، همواره از درون‏ خويش امواجی برون می‏فكند و جنبشهايی توليد می‏كند . آنچه بر ما از اين‏ اقيانوس نمودار می‏شود و در حيطه حواس ما قرار می‏گيرد و عقل ما در جستجوی كنه و ماهيت آنها بر می‏آيد از نظری همين امواج و چين و شكنها است كه آنها را ” حادثه ” می‏خوانيم و نامهای مختلف بر آنها می‏نهيم و در جستجوی معرفت آنها بر می‏آييم . اگر اين امواج و چين و شكنها ، و به عبارت ……