آيات مهدوي سوره مباركه معارج


در آن دو آيه مي باشد

آيات ۲۶ ـ ۴۴


۱ ـ (و الذين يصدقون بيوم الدين.) [۱]

و آنها كه به روز جزا ايمان دارند.

امام باقر فرمود :

مراد از يوم الدين در اين آيه روز ظهور و خروج حضرت قائم u است.[۲]



۲ ـ (خاشعه ابصارهم ترهقهم ذله ذلك اليوم الذي كانوا يوعدون) [۳]

در حالي كه چشمهاي آنها از شدت وحشت به زير افتاده , وپرده اي از ذلت و خواري آنها را پوشانده است (و به آنها گفته مي شود) اين همان روزي است كه ما به شما وعده داده ايم.

شرف الدين نجفي ذيل اين آيه شريفه از حضرت باقر روايت كرده , كه حضرت فرمود :

روز موعود روز ظهور و خروج حضرت قائم «عج» مي باشد.[۴]

آيات مهدوي سوره مباركه طه



درآن سه آيه مى باشد



آيات ۱۱۳-۱۱۵- ۱۳۵


ا- (أو يحدث لهم ذ كرا.( [۱]

يا براى آنان تذكرى ايجاد نمايد.

((ذ كر)) در اين آيه شريفه اشاره به ظهور حضرت قائم آل محمد (عج) و خروج سفيانى است.[۲]


۲- (ولقد عهدنا الى آدم من قبل فنسي ولم نجد له عزما.) [۳]

ما از آدم پيش از آن پيمان گرفته بوديم، عزم استوارى براى او نيافتيم.

امام باقر(ع) درباره اين آيه كريمه فرمود:

پروردگار از تمام پيامبران عهد و پيمان گرفت و فرمود:

آيا پروردگار شما نيستم و محمد (ص) پيامبر من نيست و على أميرالمؤمنين(ع) ، نمىباشد؟ همه عرض كردند بلى همينطور است شما پروردگار و محمد (ص) پيام رسان و على وصى و أميرالمؤمنين است.

نبؤت براى ايشان مقرر و ثابت گرديد پس از آن از پيامبران اولى العزم عهد ديگرى گرفت، فرمود:

بدانيد من پروردگار شما هستم و محمد (ص) پيامبر خاتم و رسول من است و على أميرالمؤمنين (ع) و اوصياى بعد از او، واليان امر من و خزان علم من مى باشند، و به وسيله مهدى (ع) يارى مى كنم دين خود را و از دشمنانم انتقام مي گيريم و دولت حق را ظاهر (آشكار) مى سازم و از روى رغبت و كراهت پرستش مي شوم. پيامبران عرض كردند:

پروردگارا ما اقرار و اعتراف داريم و گواهى مى دهيم و آدم انكار نكرد، ولى اقرار هم ننمود پيامبرانى كه عزم راسخ داشتند و به ميثاق خود وفادار بودند و به آن عهد اقرار داشتند، فقط پنج نفر بودند:

۱- حضرت نوح (ع)

۲- حضرت ابراهيم(ع).

۳- حضرت موسى (ع)

۴- حضرت عيسى(ع).

۵- حضرت خاتم الانبياء محمد(ص).

و اين قول خداوند متعال است (سپس اين آيه تلاوت فرمود:: ((ولقد عهدنا الى آدم من قبل فنسى ولم نجد له عزما)).[۴]


۳- (فاصبر على ما يقولون.) [۵]

در برابر آن جه آنها مى گويند صبر كن.

ابوبصير نقل مى كند كه حضرت صادق (ع) در تفسير اين آيه فرمود:

يعنى اى محمد با تكذيب آنان بساز (و صبر كن) كه من به دست مردى از نسل تو، حضرت قائم (عج)، كه بر خون ستمگران مسلطش كنم، از آنها انتقام گيرم. [۶]

آيات مهدوي سوره مباركه عنكبوت


درآن دو آيه مى باشد آيات ۱۵-۳۹


ا- ولئن جاءنصرمن ربك. [۱]

هنگامى كه پيروزى از سوى پروردگارت بيايد.

نصر الهى در اين آيه شريفه به معنى ظهور حضرت قائم (ع) است. [۲]

۲- بل هو آيات بينات في صدور الذين اتوا العلم. [۳]

بلكه اين كتاب آسمانى مجموعه اى از آيات روشنى است كه در سينة صاحبان دل(علم) جاي دارد.

على بن اسباط نقل ميكند: مردى از امام صادق (ع) از تفسير اين آيه " بل هو آيات " تا آخر- برسيد، حضرت در جواب فرمود:


صاحب شمشير، امر به گونه اى ديگر خواهد شد. [۴]

آيات مهدوي سوره مباركه غاشيه







۱ ـ ( هل اتاك حديث الغاشيه ، وجوه يومئذ خاشعه ، عامله ناصبه ، تصلي نارا حاميه ) [۱]

آيا داستان ( غاشيه ) ـ روز قيامت كه حوادث وحشتناكش همه را مي پوشاند به تو رسيده است ؟

چهره هائي در آن روز خاشع و ذلت بار است .

آنها پيوسته عمل كرده و خسته شده اند ( و نتيجه اي عائدشان نشده )

و در آتش سوزان وارد مي گردند .

محمد بن سليمان از پدرش روايت مي كند : كه گفت از امام صادق u پرسيدم :

« هل اتاك حديث الغاشيه » يعني چه ؟

فرمود : مقصود قائم ماست كه اهل باطل را با شمشير فرو ميگيرد .

گفتم « عامله ناصبه » چيست؟

فرمود : آنها بر خلاف دستور خدا عمل مي كنند و واليان ستم را منصوب مي دارند .

گفتم « تصلي نارا حاميه » يعني چه ؟

فرمود : به روزگار قائم ما ، در آتش جنگ بسوزند و در سراي ديگر به دوزخ درافتند . [۲]

آيات مهدوي سوره مباركه غافر


درآن يك آيه مى باشد آيه ۷


(الذين يحملون العرش و من حوله يسبحون بحمد ربهم و يؤمنون به و يستغفرون للذين آمنوا.) [۱]

فرشتگانى كه حاملان عرشند و آنها كه گردا گرد آن (طواف مى كنند) تسبيح و حمد خدا مى گويند و به او ايمان دارند و براى مؤمنان استغفار مى نمايند.

از امام هشتم على بن موسى الرضا (ع) از پدرش از آباء گرامش و آنها از (اميرالمؤمنين) على بن ابى طالب ((سلام الله عليهم اجمعين)) نقل است كه آنحضرت فرمود:

رسول خدا (ص) فرمود:

خداى سبحان خلقى را برتر از من و بزرگوارتر از من نيافريد. عرض كردم يا رسول الله: شما والاتريد يا جبرئيل.پيامبر (ص) فرمود:

يا على خداى تبارك و تعالى پيامبران مرسلين را بر فرشتگان مقربين برترى داد. و مرا بر جميع انبياء و مرسلين و تمام فرشتگان فضل و برترى داده،



پس از من تو را برترى داده است و پس از آن يا على براى امامان از فرزندان تو اين برترى را قرار داده است.

ياعلى بدان ملائكه از خدمتگزاران ما و خدمتگزاران دوستان ما هستند (سپس اين آيه را تلاوت نمود)



" والذين يحملون العرش و من حوله يسبحون بحمد ربهم و يؤمنون به ويستغفرون للذين آمنوا "



و براى كسانى كه داراى ولايت ما هستند استغفار مى كنند[۲].

مقصود قرآن كريم از مؤمنين اشاره به ولايت پيامبر و امامان معصوم (ع) مى باشد، كه ملائكه براى آنان دعا مى كنند و براى آنها استغفار مى



نمايند در چندين مورد در آيات گذشته ثابت شد كه امامان معصوم، جانشينان برحق خاتم انبياء (ص) هستند و آنها "۱۲" نفرند، اول آنها



اميرالمؤمنين و آخرين آنان حضرت مهدى قائم "عج " است، كه اين آيه شامل حضرت حجت (ع) و دوستان و يارانش مى باشد.



---------------------------------------
[۱] غافر آيه ۷
[۲] الف ) ينابيع الموده ص ۴۵۸ - ب ) تفسير الفرات الكوفي ص ۳۷۵

آيات مهدوي سوره مباركه فتح





۱- (لو تزيلوا لعذبنا الذين كفروا منهم عذابا اليما.) [۱]

و ا گر مؤمنان و كفار از هم جدا مى شدند كافران را عذاب دردنا كى مى كرديم.

امام صادق (ع) در تفسير اين آيه شريفه فرمود:

به درستى كه براى خداوند متعال ودايعى است كه در اصلاب قوم كفار و منافقين قرار دادد و قائم ما ظاهر نمى شود تا آن امانات (از خوبان) بيرون آيند پس هر زمانى كه حجت خدا ظهور مى كند كفار ومنافقين را به قتل مى رساند. [۲]


۲- (هو الذى ارسل رسوله بالهدى و دين الحق ليظهره على الدين كله. ) [۳]

او كسى است كه رسولش را با هدايت و دين حق فرستاده تا آن را بر همة اديان پيروز كند.

محمد بن فضيل مى گويد تفسير اين آيه را از حضرت موسى بن جعفر (ع) سئوال كردم، حضرت فرمود:

مقصود از دين حق، وصايت و ولايت اميرالمؤمنين (ع) است كه پروردگار امر به آن نموده كه جز تمام اديان هنگام ظهور امام عصر (روحى له الفداء) چيره مى شود. و خداوند مى فرمايد ما ولايت قائم و نور او را ا گرچه كافرين به ولايت اميرالمؤمنين(ع) كراهت داشته باشند به مرحله كمال و اتمام مى رسانيم.[۴]

(ين آيه شريفه وعده اى صريح و قاطع از سوى خداوند قادر متعال، در رابطه با بيروزى و بخه اسلام بر همة اريان به دست مبارك حضرت بقية القه الاعظم روحى له الفدا مى باشد.

اين آيه مباركه و وعدة الهى در قرأن مجيد در "۳") سوره (توبه- فتح- صف) ذ كر شده است



--------------------------------------------------


[۱] سوره فتح آيه ۲۵
[۲] الف) تفسير برهان ج ۴ ، ص ۱۹۸ - ب ) ينابيع الموده ص ۴۲۹
[۳] فتح آيه ۲۸
[۴] تفسير برهان ج۴ ، ص ۲۰۰

آيات مهدوي سوره مباركه فجر


در آن چهار آيه مي باشد

آيات ۱ , ۲ , ۳ , ۴


۱ ـ ( والفجر ، وليال عشر ، و الشفع و الوتر ، و الليل اذا يسر) [۱]

به سپيده دم سوگند .

و به شبهاي دهگانه .

و به زوج و فرد .

و به شب هنگامي كه ( به روشنائي روز ) حركت مي كند سوگند كه پروردگارت در كمين ظالمان است .

جابر جعفي از امام صادق (ع) در ذيل آيات شريفه روايتي را نقل ميكند كه حضرت فرمود :

(( والفجر )) حضرت قائم (ع) است و (( وليال عشر )) امامان از حسن تا اماميازدهم حسن است ،، و (( الشفع )) امير المومنين و فاطمه مي باشد و ((الوتر )) خداي يكتا و بدون شريك است و (( الليل اذا يسر)) دولتي است كه تا دولت حضرت قائم (ع) ادامه پيدا مي كند . [۲]




-------------------------------------------------------


[۱] فجر ، آيات ۱ الي ۴
[۲] تفسير برهان ، ج ۴ ، ص ۴۵۷

آيات مهدوي سوره مباركه فصلت




در آن دو آيه مى باشد آيات ۱۷-۵۳


ا- (فأخذتهم صاعقه العذاب الهون.) [۱]

صاعقه آن عذاب خوار كننده، به خاطر اعمالى كه انجام مى دادند آنها را فرو گرفت.

امام صادق(ع) در تأويل اين آيه شريفه فرمود:

صاعقه و عذاب در اين آيه براى دشمنان دين و معاندين، همان شمشير امام زمان "عج " مى باشد هنگامى كه او (قائم (ع)) قيام كند. [۲]


۲- (و سنريهم آياتنا فى الآفاق و في أنفسهم حتى يتبين لهم أنه الحق.) [۳]

به زودى نشانه هاى خود را در اطراف جهان و در درون جانشان به آنها نشان مى دهيم تا حق آشكار گردد.

ابى بصير گويد:

از امام باقر (ع) پيرامون اين آيه " سنريهم آياتنا في الآفاق وفي انفسهم " الى آخر، پرسيدند- حضرت فرمود:

قدرت (وعظمت) خدا در آفاق و در خودشان را مشاهده كرده و براى آنان نمايان مى شود، تا برايشان معلوم و روشن شود كه خروج قائم (ع) حق است، و از طرف خداوند است، و خلق او را مي بينند و نا گزيراز آن هستند. [۴]

روايت مشابهى نيز در تفسير همين آيه از امام صادق (ع) روايت شده است.